Razeno blogas Esperante...

Vere, mi ne plu volis vojaĝi. Do, kiam geamikoj iris al la proksima lernejo por donaci krajonojn kaj kajerojn, mi kuŝi sin sur la lito. Poste venis tempo por manĝi kaj ni ekis denove en la buseto. La vojo estis egale malfacila. Tamen ni devis trapasi ĝin. Kaj, finfine, ni atingis Pokhara-n en malfrua vespero.

Jam ne sufiĉe dormis kaj venis frapo al la pordo. Vole ne vole mi estis preta por rajdi sur la dorso de elefanto je la 8a. Ni ne povis ne danci sur la vasta kaj movanta dorso de la elefanto. Kvar personoj sur unu elefanto kaj kvar homoj rigardas al kvar direktoj. Neniam simila vido kvankam ili estas en la sama punkto de la ĝangalo. Ni multe ĝuis la densan ĝangalon kiam ni vidis kelkdek cervoj, rinocerojn, simiojn kaj multaj birdojn. Kelkaj krokodiloj dormis apud la riverbordo. La elefanto eĉ marŝis tra la rivero kiam ni timis ke ĝi nur ne sidu kaj ni malsekiĝu. Posttagmeze, ni denove veturis per la veturilo, kiun tiris du bovoj. Ni boatis sur mallarĝa tradicia ligna boato kaj vidis krokodilojn kaj birdojn. Sekvis timiga libera marŝado en la ĝangalo. Ni tiel atingis la lernejon de elefantoj, kie oni trajnadis junajn elefantojn por esti preta porti vojaĝantojn tra la ĝangalo. Ili estis tre obeemaj. Ni estis tre lacaj kaj frue vespermanĝis...

Matene ni vekiĝis kaj mi sole iomete promenis tra la stratetoj. La tumulta busstacio, portistoj, kamionoj kolektantaj rubaĵon,   teo-vendejo laŭ la stratoj kaj laŭtaj bruoj de aŭtomobiloj plaĉis al mi iel. La kvartalo kie homoj misère vivas, eble kontraŭleĝe, en malgrandaj dometoj ege malpuraj estas abomindaj. Post matenmanĝo ni veturis per la aŭtomobiloj al urbeto Kurseong. Ni veturis laŭ la linioj de la trajno, kiu iam funkciis. Sonada estas la urbeto kiun ni trapasis antaŭ ol ni atingis Kurseong-n. Fine ni atingis al la ebena Silguri kaj estis ege verma kiam ni estis ĉe la landlimo. Denove, la oficejo de vizo ĉe Barata limo postulis ĉirkaŭ unu horo de ni. Kaj tio de nepala limo povis fini en 15 minutoj. Ni estis en la sama buseto kiun ni uzis en Katmando, do, pli komforte ni veturis al Chitwan. Ni manĝis malfrue en iu restoracio de Itahari kaj poste… veturadis. Estis jam 12.30a matene kiam ni eniris la hotelon. La manĝoaĵoj multe atendis nin...

Matene, post la matenmaĝo, ni lasis la hotelon. Do, komencis nia veturo denove laŭ la serpentaj montaj vojoj al Darjeeling. Tagmeze, ni atingis la vastan teo-ĝardenon. Virinoj plukis teo-foliojn kaj tio plaĉis al ni multe. La suno estis agrabla kaj ankaŭ la vojoj. Ni marŝis dum kelkaj minutoj kaj ĝoje fotis nin. Ni povis vidi grandajn statuojn de Ŝhiva, la hinduisma dio sur malproksima monto. Tio fakte estis la sanktejo de "Chardham", konstruita ne atnaŭlonge en la monto de Namĉi, Sikimo. Hari ĉefe deziris viziti tien sed ni jam lasis Sikimon kaj ne eblos por eksterlandanoj reiri tien. Do ni ĉiuj lasis tiun ideon. Mi mem ne sciis ke tio povas esti tre proksima al nia vojo. Posttagmeze ni piknikis sur tegmeto de iu domo apud la strato. Ni ĝuis belaj pejzaĵon. Je la 2a ni pasis la belan ĝardenon, oni konstruis apud la ŝoseo. Je la 3a ni estis en la fama Batase de Darjeeling. Tie estas monumento por honori la gurkha soldatojn kiuj estis mortigitaj dum la mondmil...

De mateno ni preparis sin por veturi al malnovaj monaĥejo de Phodong kaj. Estis ĉirkaŭ 28 kilometroj de Gangtok. Survoje estis Taŝi teraso, de kie oni povas ĝui la manoramon de la montaro. Kaj poste ni trovis ke tie iu sinjoro luas vestaĵojn de etna grupo Sherpao. Oni vesti sin per tiuj vestaĵoj kaj fotis sin kiel memoraĵo de Sikimo. Poste, je la 10.45 ni atingis al iu sankta loko Kabi Langtsok, kie en antikvaj epokoj okais kontrakto de frateco inter etnoj Lepcha kaj Bhutia. Estis malgranda arbaro kun malgranda budhisma temple kaj troviĝis tie belaj verdaj arboj. Survoje, ni pasis tra la akvofalo "de sep fratinoj". Estis bela kontruax densa arbaro kaj kruta monteto. Ni fotis sin kaj restis tie dum duonhoro. Ĉirkŭ je la tagmezo, ni atingis la monaĥejon antikvan Labrang. Estis iel malsimila ol aliaj modernaj. Oni uzis ŝtonon kaj lignon por konstrui ĝin. Kaj estis bone kaj bela konstruita laŭ la tradicia arĥitekturaj reguloj. La lignajn pordojn kaj fenestroj sur...